Japonya, gerek doğa ile bütünleşmiş ve sade yaşam tarzları ile gerekse geleneksel motiflerini yansıttıkları mimarileri ile geçmişten günümüze odak noktası olmaktadır. Japon halkı, zarar vermeden doğadan yararlanmayı hayat felsefesi haline getirmiştir. Doğaya duydukları saygı, yaşadıkları mekânları yok etmeme istekleri ve doğadan elde ettikleri kaynakları tüketmeden yararlanmayı hedeflemeleri birçok ekolojik teknik geliştirmelerine sebep olmuştur. Bunlardan biri de Daisugi Tekniği’dir.

Daisugi Tekniği Nedir ve Nasıl ortaya Çıkmıştır?

Daisugi, Japonca’da “sürdürülebilir ormancılık” anlamına gelmektedir. Tam olarak tarih verilemiyor olsa da 14. veya 15. yüzyılda Kyoto’da ortaya çıkan sürdürülebilir bir ormancılık tekniği olduğu bilinmektedir.

Japonya’da ahşap kullanımı eskiden beri oldukça fazladır. Evleri, ibadethaneleri, bahçe duvarları vb. yapılar için ahşap, en fazla kullandıkları materyaldi. Ancak Japonya nüfus olarak kalabalık ve az ormanlık alana sahip bir yerdir. Bu da dönem dönem ekolojik ve doğa dostu teknikler geliştirilmesine yol açmıştır.

Yaklaşık 600-700 yıl önce Japonlar inşa edecekleri yapılar için dayanıklı bir ahşap kaynağı aramışlardır. Ancak ahşap kaynağının azaldığı dönemde bu sağlam kaynağı Daisugi Tekniği ile üretme fikrini geliştirmişlerdir.

Japonlar Daisugi Tekniği ile uzun yıllarca yaşayabilen Japon sedir ağaçlarını dikmişlerdir ve daha sonrasında bu ağaçları belirli bir geometrik formda budamışlardır. Sık ve düzenli bir şekilde budanan ağaçlar meyve olarak yine uzun ve dikey formda büyüyen bir ağaç vermektedir. Zamanla büyüyen ağaçlar kereste kullanımı için hasat edilmektedir. Hasat edilen uzun ağaçlar en alttaki kalın gövdeli ve geniş taçlı ana ağacın meyveleridir denilebilmektedir.

En alttaki kalın gövdeli ve geniş taçlı ağacın tacı, sanki bir bonsai ağaçmışçasına budanmaktadır. Daha sonrasında aşılanmış Japon sedirleri uzun ve sağlam gövdeler vermektedir. Japon halkı, karşısına çıkan problemi dâhice çözerek mevcut ağaçlardan yeni ağaçlar üreterek devasa bonsai ağaçlar oluşturmaktadırlar.

Daisugi Tekniğinin bir diğer özelliği de sabırlı olmaktır. Bir ağaçtan ağaç gövdesi hasat edebilmek için uzun yıllar beklemek gerekmektedir.

“台 杉 , olarak yazılan ve kelimenin tam anlamıyla tepesi düz platform sediri anlamına gelen bu teknik, palmiyeye benzeyen birden fazla ağacın dikey büyümesi ile sonuçlanmıştır. Doğru uygulandığında, ormansızlaşmayı önleyebilir ve Japon çay evlerinin çatılarında kullanılan “taruki” olarak bilinen mükemmel ahşaplar üretilebilir.”

— Spoon and Tamago’s Johnny Waldman

---

Peyzaj mimarlığı açısından incelendiğinde bu teknik eğer doğru uygulanırsa, gelecek öngörülerinde yer alan ekolojik ve iklimsel sorunlara çözüm olabilir mi?

Bu teknik dünyanın hangi bölgelerinde uygulanabilir ya da uygulanabilir mi?

Japon sediri dışında başka ağaçlarda da bu teknik uygulanabilir mi?

Eğer tüm dünyada üretimi uygunsa ve uygulanabilirse ormansızlaşmanın, ağaç kesiminin önüne geçilebilir mi?

Faydalı ve olumlu sonuç veren bu teknik daha hızlı üretim yapılabilmesi için hızlandırılabilir mi?

Bunlar ve bunlara benzer soruların cevapları belki de çözümlenirse dünyamızda gerçekleşen iklimsel ve ekolojik sorunlar da iyileştirilebilir. Bu teknik peyzaj planlama, peyzaj tasarımı ve peyzaj onarımında önemli bir peyzaj ögesi olarak yer almaktadır. Geleceğe bırakabileceğimiz özel bir miras olabilmektedir. Böylece her türlü kaynağından yararlandığımız doğaya hem kendini yenilemesi için yardım ederken hem de gelecekteki insanlarında bu güzelliklerden yararlanabilmesine olanak sağlamaktadır. Gelişimi, yaşadığımız peyzajlara nefes olarak geri dönmeye açık bir tekniktir.

KAYNAKÇA