Boş zaman kavramının ortaya çıkmasıyla birlikte ekoloji ve doğaya geri dönüş büyük bir ilgi odağı haline gelmiş, kırsal rekreasyona olan ihtiyaç artmıştır. Kentleşmeyle birlikte kamp alanı tasarım ve planlamasına verilen önem de artmıştır. Bir eğlence aktivitesi olarak kampçılık, 20. Yüzyılın başlarında seçkin zümre arasında yaygındı. Zamanla bu aktivite diğer sosyoekonomik gruplar arasında da yaygınlık göstermeye başladı.

Günümüz kamp alanı tasarımları, genellikle modern teknolojinin getirdiği yeniliklerle doğanın sükûnetini birleştirmeyi amaçlar. Günümüzün kamp alanı deyimi eskiye göre daha tasarımsal, tesis bakımından daha planlamaya dayalıdır.

Kamp Alanı Tasarım ve Planlanmasında Önemli Faktörler

Kamp alanı tasarım ve planlanmasındaki asıl amaç maksimum alan kullanımının en iyi şekilde sağlanmasıdır. Planlama yapılırken fiziksel ve estetik özelliklerin en iyi şekilde kullanımı sağlanmalıdır.

Kamp Alanı Tasarım ve Planlanmasında Bölgesel ve Çevresel Faktörler

Tarihsel ve kültürel özelliği olan bölgelere konumlandırılan kamp alanlarının daha büyük bir çekiciliği vardır. Kamp alanlarının rekreasyon aktivitelerine, su, elektrik, telefon hattı gibi hizmetlere yakın bulunmaları yer seçimini etkileyen önemli faktörlerdir.

Ulaşım

Ulaşım açısından bir kamp alanının ana trafik yoluna yakınlığı önemlidir. Ana yol ile kamp alanı arasındaki mesafe en az 200m olmalıdır. Zira ulaşım araçları, 80-90 dzb.’lik gürültüye neden olmaktadır. Bu da insan sağlığı için zararlıdır. Ana trafik ağına yakın bir yerde kurulan kamp alanı, kullanım kapasitesini arttırmaktadır.

Kamp alanına giden yol, keskin köşeli ve dik eğimli olmamalı, iyi şartlara sahip olmalıdır. Başta itfaiye, polis ve ambulans aracı olmak üzere her türlü motorlu ulaşım aracına kolayca ulaşım sağlanmalıdır.

İklim

Klimatik etkenler kamp alanı tasarım ve planlaması yer seçiminde önemli rol oynar. Rüzgâr yönü, şiddeti, güneşlenme süresi ve şiddeti, nemlilik oranı, yağış miktarı vb. etkenler dikkate alınmalıdır. Kamp alanları kuvvetli rüzgârlardan korunmuş, fazla yağış almayan bölgelere konumlandırılmalıdır. Kamp alanı tasarımları özellikle öğle saatlerinde yeterli güneş almalı, yoğun sis ve dolu görülen bölgelere kamp alanı kurulmamalıdır.

Bitki örtüsü

Kamp alanlarının en önemli kaynaklarından biri de bitki örtüsüdür. Başta sahip olunan bitki örtüsünü yitirmemek, bakımını sağlamak yeniden oluşturmadan daha iyidir. Eğer bitkilendirme yapılacaksa da bölgenin doğal bitki örtüsü dikkate alınmalı, doğal olmayan bitki türlerinin kullanımından kaçınılmalıdır. Planlamaya başlamadan önce çalışma alanına ilişkin mevcut bitki örtüsü hâlihazır haritalarda gösterilir.

Topografik yapı

Kamp alanlarının topografik yapısı çadır kurmak ve karavanların hareketine uygun olacak eğimde olmalıdır. Eğimin %2’den az olması problem ortaya çıkarabilir. Kamp alanının hafif eğimli olması çadır ve karavanların yağış sularından etkilenmelerini engeller. Yollar, yapılar ve kamp yeri için en ideal eğim %5 olarak kabul edilmektedir. Teraslama veya tesviye koşuluyla %5-%15 arası eğimler, oyun alanları ve kamp yerleri için seçilebilir.

Toprak ilişkileri

Kamp alanı yerleşimi için en uygun toprak türü kumlu ve tınılı topraktır. Killi-tınılı toprak türü ise orta derece de uygunluk gösterir.

Drenaj için toprak derinlik ve tekstürü önemli bir konudur. Toprak tekstürü toprağın geçirgenliğini belirler. Kaba yapılı toprakların geçirgenliği daha fazladır. Toprak derinliği ve tekstürünün yetersizliğinde, yeterince arıtılmamış atıklar su tablasına ulaşarak yer üstü ve yer altı sularının kirlenmesine neden olur.

Kamp alanı sınırları

Kamp alanı tasarımında iç ve dış emniyeti sağlamak için sınırlandırma yapılır. Burada önemli olan konu, çadır alanlarının dışardaki gürültüden korunmasıdır. Doğal engeller ya da yapay setler yoluyla kamp alanı ile dış alan ayrılır.

Kamp alanı büyüklüğü

Bir tesisin kamping sayılabilmesi için en az 30 (Otuz) kampçı ünitesini barındırabilmesi gerekir. Kampçı ünitesi başına hesaplanacak olan alan 80 m2 olmalıdır. Kampçı ünitesi; çadır veya çadır-araba veya oto karavan veya bungalovdan oluşur. Her ünitenin ortalama üçer kişilik olacağı düşünülür.

Bungalov üniteleri; en fazla üç yatak kapasiteli düzenlenir, toplam kampçı ünitesi sayısının yüzde yirmisini aşamaz.

Kaynakça

Görseller;